ماجرای پیشنهاد عجیب حقانیان به روحانی درباره قالیباف
سایت حسن روحانی، به انتشار خاطرات او درباره پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و چینش کابینه خود پرداخته است.
![ماجرای پیشنهاد عجیب حقانیان به روحانی درباره قالیباف](https://cdn.arshehonline.com/thumbnail/IzgBJ2j7FSiV/5G0kw7u7_CwmnyUFSZEaTbtvFKMJC4LWJjj450mZFk7M2T3yxCK_b0p1gpKDJ8EYSiYFGo32Y0g,/%D8%AD%D8%B3%D9%86+%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C.jpg)
سایت حسن روحانی، به انتشار خاطرات او درباره پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و چینش کابینه خود پرداخته است.
در ادامه قسمتی از این خاطره را میخوانید؛
روز یکشنبه ۲۶ خردادماه ۹۲ دیگر همه چیز قطعی بود. طبق اعلام رسمی وزارت کشور، من با حدود ۱۹ میلیون رأی هفتمین رئیسجمهوری اسلامی ایران شده بودم و این روز، اولین روز اعلام من به عنوان «رئیسجمهور منتخب» کشور بود. البته همان شنبهشب انتخابات اندکی پس از نطق کوتاه تلویزیونی من، حجتالاسلام والمسلمین محمدیگلپایگانی، رئیس دفتر رهبری و آقای جواد گلپایگانی فرزند ایشان و داماد آیتالله خامنهای ساعت ۲۳ برای تبریک به منزل من آمده بودند؛ اما دیدارهای رسمی از صبح یکشنبه ۲۶ خردادماه شروع شد
جالبترین تماس از سوی آقای وحید حقانیان – که آن زمان در دفتر رهبری چهرهای مؤثر تلقی میشد – صورت گرفت. او که مشهور بود مدافع ریاستجمهوری محمدباقر قالیباف است در همان روز انتخابات هم با من تماس گرفته بود و در حالی که هنوز نتیجه به صورت رسمی روشن نشده بود از ترکیب وزیران پرسیده بود! روز ۲۶ خرداد هم مضمون تماس آقای وحید پس از تبریک این بود که وزیر کشور کیست؟ و بلافاصله افزود: «قالیباف برای این کار خیلی خوب است.» من البته این پیشنهاد او را به شوخی برداشت کردم.
اما مهمترین دیدار آن روز من رأس ساعت ۱۹ مقرر شده بود: دیدار با مقام معظم رهبری در مقام رئیسجمهوری منتخب. سرانجام پس از ۱۶ سال مشورتهای مختلف با آیتالله خامنهای برای نامزدی در ریاستجمهوری از سال ۱۳۷۵ تا سال ۱۳۹۱ اکنون این اتفاق و شاید مهمتر از آن، این پیروزی غیرمنتظره رخ داده بود و فردی که عمدهٔ سیاسیون برای او شانسی نمیدیدند رئیسجمهور شده بود و همین رأی ملت موجب شگفتی اصحاب سیاست شده بود.
آیتالله خامنهای اما در آن غروب بهاری به نظرم خیلی سرحال بودند. فکر میکنم اکثر سخنرانیهای من بهخصوص مناظرهها را دنبال کرده بودند و این را از نکاتی که متذکر میشدند میفهمیدم. اصل خوشحالی ایشان البته از رونق انتخابات بود و گفتند این تنها انتخاباتی بود که پس از برگزاری آن هیچ شکایتی نشد. آنگاه با اشاره به تفاوت دیروز و امروز به حساسیت و اهمیت جایگاه ریاستجمهوری اشاره کردند و با آن جمله که «شما امروز رئیس من هم هستید» خواستند بار سنگین مسئولیت مرا یادآوری کنند. این البته فقط در مورد شخص من نبود و به نظرم ایشان نهاد ریاستجمهوری را نهادی ملی و فراگیر میدانند که در برابر تکتک شهروندان کشور از جمله شخصیت حقیقی آیتالله خامنهای مسئول است. من هم اشارهٔ رهبری را دریافت کردم و گفتم: من هیچ تعهدی به هیچ فردی یا هیچ جناحی ندارم و دولت را خودم شخصاً تعیین میکنم.
ایشان از این حرف من خیلی خوشحال شدند و گفتند «ما از این پس به صورت منظم همدیگر را میبینیم؛ هفتهای یک بار یا بیشتر.» من هم فرصت را مغتنم دانستم و در همان جلسهٔ اول همه تخریبهای نهادهای حاکمیتی و امنیتی و انتظامی علیه خودم در دورهٔ نامزدی را به ایشان گزارش کردم.
اولین دیدار من با رهبری پس از پیروزی، دیدار خوبی بود که نقشهٔ راه را نشان میداد. آن شب را با حضور در حرم امام، مزار شهدای انقلاب بهخصوص دکتر بهشتی و یاران ایشان در ساعت ۲۲ به پایان رساندم. دکتر بهشتی همواره برای من نمونه و نماد مدیریت و سیاستورزی روحانیت بود و آن شب هم با شهیدان و رهبران انقلاب اسلامی پیمان بستم راه آنان را ادامه دهم و جمهوری اسلامی را به عنوان تجسم آرمانها و ارزشهای انقلاب اسلامی از گزند دشمنان دانا و دوستان نادان حفظ کنم. من برخلاف برخی گروهها که میخواهند گفتمان انقلابی را به خود محدود و منحصر کنند، هرگز جمهوری اسلامی را در تقابل با انقلاب اسلامی یا در زاویه با ارزشهای آن نهضت بزرگ تحلیل نمیکردم و تداوم انقلاب را در تداوم جمهوریت میدانستم؛ چنانکه دکتر بهشتی چنین فکر میکرد و جالب اینجاست که در همان زمان هم گروههای سوپرانقلابی سعی میکردند به نام انقلاب بر جمهوری اسلامی بتازند.
ارسال نظر